Sanayiciler, yalnızca sanayicilerin yer alacağı yeni organize sanayi bölgeleri istedi. Üyeler, Lefkoşa, Mağusa ve Girne’nin yanı sıra bölgesel bazda Güzelyurt’ta, İskele’de ve Lefke’de de sanayi bölgelerinin olması gerektiği üzerinde durdu.
Sanayiciler, sanayi bölgelerinde yer bulamazken, bazı kişilerin buralardan kiraladıkları arazilere işyeri açmadıklarını ya da yarım inşaat olarak bıraktıklarını anımsatarak, bunların o kişilerden alınıp ihtiyaçlı sanayicilere verilmesini talep etti. Birilerine kiralanmış arazilerin kolay geri alınamadığını belirten üyeler, OSB Yasası’nda yapılan değişiklikle kiralamanın bir kez uzatılıp arazinin geri alınması düzenlemesinin pratikte çalıştırılmasını istedi. Bir araziye çok sayıda kişinin başvurmasıyla ilgili tıkanma durumlarının da şeffaf bir düzenlemeyle çalıştırılıp, aşılmasını, “ne yapalım 30 kişi başvurdu, veremiyoruz” denilmemesini, adil bir şekilde ihtiyaçlı sanayicilere kiralanmasını talep etti…
Bazı sanayiciler, OSB Yasası’nın yeterince etkili olamadığını ve yetki karmaşasını ortadan kaldıramadığını iddia ederek, daha etkili bir yasa istediklerini söyledi.
Üyeler, sanayicinin en büyük girdilerinin elektrik ve maaşlar olduğuna dikkat çekerek, bu konularda devlet teşvik ve hibe sisteminin iyi çalışmadığından yakındı. Özellikle krediye erişimde ciddi sıkıntılar yaşandığını, faiz destekli sanayici kredisinin şart olduğunu belirten üyeler, Türkiye’de, Güney Kıbrıs’ta ve diğer birçok ülkede sanayicilere önemli teşvikler verildiğini anımsattı.
SAN- HO Projesinin mutlaka sonuçlanmasını istediğini, bunu hayati bir konu olarak gördüklerini söyleyen üyeler, hükümete bu konudaki engelleri kaldırması çağrısında bulundu. Üyeler ayrıca elektrik teşvikinin önemini yitirdiğini ve güncellenmesi gerektiğini de vurguladı.
Bazı sanayiciler ülkedeki genel pahalılığın, hayatın ucuzlamamasının insanımızı Güney Kıbrıs’a yönelttiğini belirterek, tüketicinin Güney Kıbrıs’a kaymasını önleyecek bir yol haritası, bir kampanya veya bir proje gerektiği üzerinde durdu.
Üyeler, sanayicinin büyüyebilmek için bina ve makine ihtiyacı bulunduğunu ancak bunun için verilen yatırım indirimlerinin tırpanlandığını söyledi. Makine alımında çok yüksek rakamlara yatırım desteği verildiğini orta ölçekli işletmelerin satın aldığı makinelerin, yaptığı yatırımların teşvik kapsamına girmediğini ama aslında o işletmeler için ödenen rakamın yüksek olduğunu belirten sanayiciler, yatırım desteklerinin yeniden gözden geçirilmesini istedi.
Sanayiciler, Türkiye’den makine satın alabildiklerini ama eski makinelerini Türkiye’ye gönderemediklerini anımsatarak, yıllardır Türkiye ile KKTC arasındaki bu mevzuatın aşılamamasının kendilerini sıkıntıya soktuğunu söyledi.
Sanayiciler, ihracatı destek amaçlı navlun desteklerinin geç ödenmesini de eleştirerek, bu durumun ihracatın sürdürülebilirliğini zorlaştırdığını belirtti. Yine fuar desteği ödemelerinin de geç ödendiğini ifade eden üyeler, ödemelerin geç yapılması nedeniyle “desteğin” anlamını yitirdiğini vurguladı.
Üyeler, devletle çalışmak istemediklerini, devlet ihalelerine girmekten imtina ettiklerini, çünkü ödemelerin geç yapıldığını, devletle çalışmanın kendilerini zarara soktuğunu söyledi.
Yerli üretimin korunması konusunda toplumun bilinçlenmesi kadar ülkeyi yönetenlerin de duyarlı olması gerektiğini belirten sanayiciler, ülkemizde üretilen mal ve hizmetlerin muadillerinin devlet eliyle yurt dışından getirilmesinin hem ekonomik kayıp hem de moral bozucu olduğunu söyledi.
Unlu mamul üreticileri, yurt dışından 58 çeşit unlu mamul geldiğini, çok sayıda dondurulmuş ithal unlu mamul nedeniyle batmak üzere olduklarını, Türkiye’deki dev firmalarla rekabet etmelerinin mümkün olmadığını, bu konuda tedbir alınmasının şart olduğunu belirtti.
Üyeler, denetim yetersizliği nedeniyle bazı üreticilerin istismarlarda bulunduğunu, yerli ürün adı altında ucuza mal edilmiş ithal ürün veya kaçak ürün kullandığını, bunların hem halk sağlığını tehdit ettiğini hem de haksız rekabete yol açtığını söyledi.
